Ładowanie strony
Logotyp magazynu Mały Format

 

w kulki

w przedszkolu dzieci ćwiczyły całusy
z kubków językiem wybierając kulki
kiedy wieczorem szedłem wzdłuż dunaju
słyszałem po ciemku takie tłuste mlaski
że pary pomyślałem liżą się tu na noc
a to tylko boje chlupały przy brzegu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nokturn
(powieki)

Ani i Tomkowi

odwraca ode mnie koronę Drzew
linia zapada w płytką drzemkę
wzrok wplątał się w zmierzch Półślepy
macam utracony profil
Pejzażu
za kogo uchodzisz?
wzgórze za wzgórze het za het Oko
to dla ciebie ten liściasty las
po ciemku obwiesił się
Szyszkami

 

 

 

 

 

 

 

 

potopola

Bosa wysokość bez szala,
pani o żyłach królowej ziemi,
leży jak ją pan, panie
morusie, stworzył – piłą.
Jej milczenie to głos lodu,
jej korona to piędź,
stopa jest stopą życiową
trupa, beton pękł.
Wykrot jest,
można wpaść w szał.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zasada wyłączonego środka

w wodzie
pęcherzyk powietrza

dusza się

Miłosz Waligórski
ur. w 1981 r. w Bydgoszczy), poeta. Wydał cztery tomy wierszy: "36 sposobów na pustkę" (2012), "32 ślady ku" (2015), "Długopis" (2017) i "Sztuka przekładu" (2018). Mieszka i pracuje w Nowym Sadzie.
POPRZEDNI

varia wiersz  

Tekście, zakręć biodrami

— Przemysław Suchanecki

NASTĘPNY

varia proza  

Pokój radziecki

— Kenneth Koch