recenzja
Artur Hellich„Jak wyjść z siebie” Agaty Sikory to zatem coś w rodzaju „otwarcia nowego frontu”, skierowania wypracowanej perspektywy badawczej tym razem na rejon własnego życia. Ściślej zaś: na obszar codzienności milenialskiego rodzica w czasach słabnących więzi społecznych.
recenzja
Zofia Jakubowicz-ProkopAldona Kopkiewicz w książce „Kim jest ona, gdy mnie nie ma” decyduje się by być czasem banalną, śmieszną lub naiwną i to najmocniejsza strona jej książki. Problem w tym, że banał to broń obosieczna – może być wyrazem szczerości, ale może być też abstrakcyjnym ogólnikiem, który więcej zaciemnia, niż odkrywa.
recenzja
Rafał StronkDzisiejszy Ziemkiewicz to raper po odwyku. Siłownia, porządna dieta, zdrowe relacje z dziećmi. Z żoną ogląda koncerty Filharmoników Wiedeńskich (rodzinna tradycja), z córką-filozofką debatuje o Žižku” – recenzja wywiadu rzeki „Ziemkiewicz” autorstwa Wiktora Świetlika.
szkic
Karolina KulpaManifesty są pożyteczne właśnie dlatego, że ich autorzy mają zwyczaj mówić za dużo. ÉdouardaLouis przynajmniej stawia sprawę tak, że można się z nim naprawdę pokłócić” – o wywiadzie rzece przeprowadzonym przez Mary Kairid i zarazem manifeście literatury politycznej francuskiego pisarza.
