czytaj recenzja Przemysław Rojek Czego Poezja Waldemara Jochera, tak bez reszty wypełniona ruchem, dzianiem się, zwija się do wewnątrz, poddaje próbie nasze naturalne nawyki lektury linearnej, diachronicznej w imię synchronii i punktu – recenzja „Incipitu”.
czytaj szkic Adam Lipszyc Część śmierci: bierny frankizm i czarna gnoza w „Piotrusiu” Leo Lipskiego Piotrusiowe „De profundis” brzmi może nazbyt teatralnie, warto jednak zwrócić uwagę, że skierowane jest „do siebie”. Czy Piotruś woła do siebie, bo nie ma już Nikogo innego?
