#palestyna

Debaty na temat relacji między środkami a celami nie są niczym nowym. Łączy je dialektyka zakładająca, że celu nie można osiągnąć dowolnymi środkami; przeciwnie, każdy cel wymaga zastosowania stosownych środków – fragment książki „Gaza. W obliczu historii”.

Na temat skali i okrucieństwa masakry Gazy istnieje nieprzebrana ilość informacji, dowodów, świadectw, statystyk, nagrań i analiz. To chyba najlepiej udokumentowane ludobójstwo w historii, które odbywa się właściwie w świetle jupiterów na środku sceny teatru międzynarodowej polityki.

Książka spełnia wszystkie wymagania dobrej pozycji historycznej: to bogata faktograficznie, opierająca się na oryginalnych źródłach, napisana żywym językiem, głęboka analiza – pisze Beata Abdallah-Krzepkowska o pracy „Palestyna: wojna stuletnia” Rashida Khalidiego.

Nie jestem znawcą Bliskiego Wschodu. Książkę „Gaza. W obliczu historii” pisałem z punktu widzenia badacza historii europejskiej, historyka nowoczesnej Europy, bo dostrzegłem, jak wiele znanych mi konceptów i kategorii zostało zniekształconych i wykorzystanych do usprawiedliwienia ludobójstwa.

„Palestynę Darwisz tracił wielokrotnie i w dwojaki sposób. Znikała, kiedy był uchodźcą i migrantem, znowu wymykała mu się z rąk, kiedy do niej wracał.” – Karolina Cieślik-Jakubiak pisze o Mahmudzie Darwiszu, palestyńskim poecie.

„Podczas spotkania autorskiego prowadząca pyta poetkę, / gdzie była, kiedy pospiesznie pisała wiersze wojenne / i co zrobiła, żeby zaprzestać zbrojeniu kolonizatora.” — zestaw wierszy Julii Niedziejko.

Nie wierzyłam więc Shibli, kiedy mówiła o tym, że „nie chce być głosem Palestyny” — w domyśle: politycznym głosem Palestyny okupowanej, Palestyny złamanej, Palestyny poddawanej unicestwianiu. Jej książka była dla mnie tak silna, że trudno było mi zrozumieć autorkę retorycznie kluczącą wokół niejednoznacznego «doświadczenia palestyńskości», a nie Palestyny po prostu.

Adania Shibli doskonale wie, że Palestyńczyków doświadczenie kolonialnej przemocy ze strony Izraela stanowi kolejny epizod w dziejach i kolejne oko w globalnej sieci kolonialnej przemocy Zachodu. Nowoczesnego kolonializmu jako takiego. – recenzja książki „Drobny szczegół” Adanii Shibli.

Bar-Tal precyzyjnie formułuje psychologiczne przesłanki ukształtowania się obecnej formy izraelskiego nacjonalizmu, najpełniej ucieleśnianego przez złowieszczą postać Netanjahu. – recenzja książki „Złudzenia niszczące życie. O konflikcie państwa izraelskiego z Palestyńczykami” Daniela Bar-Tala.