#sztuka

„Nowa publiczna refleksja nad internacjonalizmem PRL-u wypływa z dwóch źródeł. Z jednej strony jest ona odpryskiem globalnego zwrotu w historiografii. Z drugiej owa refleksja, jak i jej opóźnienie, wynikają również z codziennego doświadczenia internacjonalizacji, które wkroczyło do Polski stosunkowo niedawno.” — szkic o globalnym zwrocie w historiografii.

„Zła sztuka, podobnie jak zła polityka, napędzana jest przez empatię” – fragment książki „Red Aasthetics” Todda Cronana w przekładzie Barbary Rojek.

„Potwory. Dylemat fanki” Claire Dederer to eseistyczny spacer po dylematach moralnych, jakich odbiorcy kultury nastręcza XXI wiek. Co zrobić z twórczością artystów oskarżanych o przemoc? Czy da się oddzielić dzieło od twórcy i czerpać przyjemność z oglądania „Manhattanu” Woody’ego Allena ze świadomością, że reżyser był oskarżany o nadużycia seksualne wobec nastolatek?

W ankiecie literackiej dotyczącej twórczości Henryka Berezy głos zabierają: Dariusz Bitner, Karol Maliszewski, Magdalena Rabizo-Birek, Andrzej Skrendo, Jakub Skurtys, Justyna Sobolewska i Szymon Wróbel

Henryk ma to do siebie, że niemal nie wychodzi z głowy. Mało jest rzeczy, które czytam lub piszę, o których bym nie pomyślał: „i co Henryk na to?”, zapewne każdy ma takiego swojego Henryka, więc nie ma w tym nic wyjątkowego, tak czy inaczej dla mnie to Henryk stał się tą ostateczną instancją, do której się zwracam, gdy idzie o literaturę

Odchodząc etapami od historii sztuki, zająłem się religią grecką i ogólniej historią religii i problemem mitu. Do Grecji jeździłem wiele razy. Ostatni raz byłem tam dziesięć lat temu, w jednym z najpiękniejszych miejsc, które nazywa się Kalitea, czyli piękny widok – mówi profesor Wiesław Juszczak w rozmowie przy okazji wznowienia „Fragmentów. Szkiców z teorii i filozofii sztuki”.

Zbigniew Herbert w „Liście do Ryszarda Krynickiego” pytał, co zostanie z poezji „szalonego wieku dwudziestego”. A co zostanie z „wielkiej humanistyki” XX wieku? Na pewno Warburg, Lévi-Strauss, na pewno Wiesław Juszczak – dostojny szaman sztuki myślenia o sztuce: słowa, obrazu, przedmiotu, gestu.

Wiemy, że Homer dwukrotnie wypowiedział na dwa różne sposoby myśl w zasadzie jedną, którą na początek przynajmniej można streścić tak, jak to uczynił Władysław Tatarkiewicz w „Historii estetyki”: „dla przetrwania w poezji warto znieść najcięższe losy: bogowie dali je, aby z nich wyszła pieśń dla tych, co przyjdą”.

W związku z premierami książek „Ten łokieć źle się zgina” (Wydawnictwo Czarne) i „Nie ma się co obrażać” (Karakter) publikujemy rozmowę z ilustratorami i ilustratorkami „Małego Formatu”, w której mówią o tym, kim są, jak pracują i co myślą o pracy z tekstem literackim. Od momentu premiery wokół „Małego Formatu” utworzyło się ilustratorskie środowisko – chcemy je Wam zaprezentować.