„Socjalizm jako gospodarcza droga donikąd”, „Czy się stoi, czy się leży… – minusy płacy minimalnej” albo „Zasypywanie dziury w ziemi – czyli kto dopłaca do niewydajnych kopalń?” – to tylko kilka spośród haseł ilustrowanych przez kwiat młodzieży komiksiarskiej zachęconej konkursowym groszem sypniętym przez Forum Obywatelskiego Rozwoju

Violette Leduc powiedziała kiedyś, że gdyby nie stała się pisarką, może zostałaby sprzątaczką – i rzeczywiście długo nic nie wskazywało na to, że będzie autorką bardzo cenioną w środowisku literackim nie tylko za życia, ale i dziś, ponad pół wieku po jej śmierci.

„Wkrótce słońce ścieli się na warszawskich elewacjach, mgła ustępuje, wyłaniają się zza okna sylwetki śródmieścia, szklane pale wydarte ziemi, słupy skierowane w sine niebo. Ku nim też wychylam głowę. Smutne lampy, ogołocone drzewa, pojedyncze odciski na nieośnieżonych dróżkach – czy istnieje coś bardziej typowego niż sezon w rozkwicie?” – czwarty odcinek cyklu Krzysztofa Sztafy.

„Czy o transformacji powiedziano już wszystko? Nie wszystko, ale na pewno wiele. W dzisiejszej Polsce to właśnie lata 90. wyznaczają podstawowe linie politycznego i pokoleniowego konfliktu, a ich estetyka trendy głównego nurtu” – recenzja książki „Ostatni gasi światło. Przypowieści o transformacji” Marty Madejskiej.

Nicholas Brown pisze o poezji i biografii brazylijskiego poety Ferreiry Gullara.

„Pochwała merytokratycznej techno-dyktatury wyszła mu więc czystym przypadkiem, na podobnej zasadzie, na jakiej rozsypane na kuchennej podłodze pałeczki makaronu spaghetti przypadkiem, bez intencji szarpiącego się z krnąbrnym opakowaniem kucharza, ułożyły się w kształt pentagramu” – Michał Ochnik recenzuje „Projekt Hail Mary” Andy’ego Weira.