11-12/2025

Matka osunęła się na miękką grobową ziemię, aby zbliżyć się do swoich milczących synów. A milczenie to było potępieniem ich morderców i żalem po matce, która pamiętała zapach ich dziecięcych ciał, kolor ich żywych oczu – opowiadanie Andrieja Płatonowa w tłumaczeniu Mateusza Stefańskiego.

„To książka napisana na jednej intensywności. Wszystko jest tutaj wielkie, przeciągnięte, ostateczne, finalne, uroczyście tragiczne albo pretensjonalnie przyziemne, jakieś takie nienaturalnie wykręcone między biegunami” – recenzja „Goryczy” Anny Zawadzkiej.

Sedno problemu można ująć w pytaniu: czy o „Europie” Ashbery’ego powinniśmy dziś dyskutować przede wszystkim jako o poemacie napisanym w roku 1958, czy raczej jako o poemacie tłumaczonym na język polski w trzeciej dekadzie XXI wieku? — recenzja poematu „Europa” Johna Ashbery’ego.

Kiedy zaproponowano mi, żebym napisał tekst poświęcony ostatniej książce poetyckiej Małgorzaty Lebdy – „Dunaj. Chyłe pola” – świadomy gravitas autorki, laureatki wielu nagród, przez niektórych obwołanej nawet najwybitniejszą poetką współczesną, wiedziałem, że czeka mnie zadanie niełatwe. Jego karkołomność zdawała się jednak wynikać nie tyle z hermetyczności tej poezji czy jej braku komunikatywności, ile z całego recepcyjnego bagażu, jakim została obarczona. Jako osoba, […]

Książka Susan Ferguson pomaga wyjaśnić nie tylko źródła paradoksalnego położenia opłacanej i nieopłacanej pracy reprodukcyjnej w systemie kapitalistycznym, ale też powody, dla których kapitalizm tak szybko, a często też brutalnie pacyfikuje próby jej dowartościowania.

Dlaczego „Kwaśne obole” Jakuba Sęczyka tak bardzo podkreślają swoją samozwrotność, wsobność, autonomiczność? Można by odpowiedzieć, że to w gruncie rzeczy niezrozumiały awangardowy eksperyment, przykład poezji świadomie zamykającej się w rezerwacie przyszykowanym jej przez „system”.